Bakıdan Qəbələyə yol və bir mərclik əyləncə

[prettyianthe]

Həftəsonu idi. Dostlarla Qəbələyə getməyə qərar vermişdik. Beş nəfər, bir avtomobil, yolda musiqi, söhbətlər. Hər şey gözəl idi. Təki bir problem çıxdı – yolda tıxac. Nə bilim, nə qəza olmuşdu, nə də bir şey. Sadəcə hamı eyni vaxtda yola düşmüşdü. Saatlar keçirdi, mən isə arxa oturacaqda sıxılıb qalmışdım.

Cibimdə telefon. Batareya dolu. İnternet yaxşı çəkir. Nə edim? İnstaqram, Facebook – hamısı bitmişdi. Bir saatdır eyni şeylərə baxırdım. Ön oturacaqda dostum Tural dönüb dedi: "Ay qaqaş, niyə susubsan?" Dedim: "Darıxıram". O güldü: "Telefonuna bir şey yüklə, oyna". Mən də güldüm: "Nə oynayım?" Tural dedi: "Onlayn oyunlar var. Mən bəzən mostbet bet oynayıram. Vaxt keçir".

Tural həmişə belədir – nə desə, bir az həqiqət olur. Amma qumar? Mən heç vaxt ciddi yanaşmamışdım. Düşündüm, yol uzundur, tıxac açılmayacaq, niyə də olmasın? Telefonumda saytı axtardım. Tapdım. Qeydiyyat – ad, şifrə, bir dəqiqəyə hazır. Sonra mostbet bet səhifəsinə keçdim. Depozit minimal – 10 manat. "Bu pul yol puludur onsuz da" deyə düşündüm.

Oyunlar çox idi. Amma mən sadə bir şey istəyirdim. Slotu açdım. Makaralar fırlandı, dayandı. Kiçik uduş – 12 manat. Güldüm. Tural soruşdu: "Nə olub?" Dedim: "Qazanıram". O da güldü: "Vaxtında deyirdim sənə". Oynamağa davam etdim. Hər dəfə fırlatdıqca, tıxac sanki kiçilirdi. Beynim artıq yolu düşünmürdü, sadəcə rənglərə, səslərə baxırdı.

20 dəqiqə sonra balansım 27 manat idi. Qazanc 17 manat. Tural dönüb baxdı: "Necə gedir?" Dedim: "Yaxşı". O dedi: "Mən sənə demişdim, mostbet bet yaxşı platformadır. Təmizdir, oynamaq rahatdır". Başımı tərpətdim. Həqiqətən də, interfeys çox istifadəçi dostu idi. Heç bir yavaşlama, heç bir reklam. Sadəcə oyun və sən.

Tıxac birdən açıldı. Maşın getməyə başladı. Mən oynamağa davam etdim. Amma bu dəfə daha ehtiyatla. Çünki yolda idi, diqqətimi yayındırmalı deyildim. Kiçik mərclər, tez-tez fasilələr. 27-dən 31-ə qalxdı, sonra 25-ə düşdü. Vecimə deyildi. Mən sadəcə vaxt keçirirdim. Yol boyu gözəl mənzərələr, içəridə isə kiçik bir oyun həyəcanı.

Qəbələyə çatanda maşını dayandırdıq. Mən telefondan başımı qaldırdım. Balans – 29 manat. 19 manat qazanc. Dörd saatlıq yolda. Dostlar düşdü, mən də düşdüm. Tural yanıma gəlib dedi: "Nə qazandın?" Dedim: "Bir nahar pulu". O güldü: "Yaxşıdır. Mən uduzmuşdum bu səhər". Gülüşdük.

Meşədə gəzintiyə çıxdıq. Təmiz hava, yaşıl ağaclar. Birdən düşündüm – bu gün səhər evdə oyananda bilməzdim ki, yolda 19 manat qazanacağam. Yox, böyük pul deyil. Amma hiss gözəldir. Sanki həyat sənə birdən kiçik bir hədiyyə verir. Təsadüfən, gözləmədən, elə nə vaxt ən çox ehtiyacın olanda – məsələn, tıxacda cansıxıcı olanda.

Axşam yeməyində Turalın yanında oturdum. O dedi: "Görürsən, mən həmişə deyirəm – həyatda hər şey balansdır. Oyun da, iş də, istirahət də. Həddini biləndə hər şey gözəldir". Mən razılaşdım. Ona həmin gün 10 manat atmışdım, indi 19 manat qazancım var idi. Yox, bu, sərvət deyil. Amma bir dərsdir – tələsməmək, həzz almaq, nəzarəti itirməmək.

Həmin gecə otele qayıdanda mostbet bet yenə açdım. Amma oynamadım. Sadəcə balansa baxdım. 29 manat. Yarısını çıxartdım banka. Qalanını səhərə saxladım. Yatdım. Səhər oyananda hiss etdim ki, dünənki gün sadəcə bir gün deyildi. O, mənim üçün yeni bir təcrübə idi.

İndi aylar keçir. Mən hələ də bəzən mostbet bet açıram. Yolda, növbədə, ya da sadəcə darıxanda. Heç vaxt o həddi aşmamışam. Heç vaxt "indi qaytaracam" deyə düşünməmişəm. Çünki o Qəbələ yolu mənə ən vacib şeyi öyrətdi – əyləncə əyləncə olaraq qalmalıdır. Pul qazansan da, uduzsan da – fərqi yoxdur. Əsas odur ki, sən oyuna nəzarət edirsən, o sənə yox.

Tural indi mənə deyir: "Sən peşəkar oldun". Gülürəm. Peşəkar yox, sadəcə ağıllı. Yolda 10 manat itirmək qorxulu deyil. Qorxulu odur ki, əsəblərini itirəsən. Mən əsəblərimi saxladım. Və bir az da pul qazandım. İndi hər dəfə Qəbələ gedəndə o yolu xatırlayıram. Tıxac, gülüş, bir az şans. Və Turalın sözləri: "Həddini biləndə hər şey gözəldir". Həqiqətən də.